گره گره بر تار می زنند زنان قشقایی تا بخشی از گره های زندگی خود را باز کنند. روش های سنتی بافت فرش در حالی به ثبت معنوی یونسکو رسید که زنان بافنده از سر ناچاری و برای تامین هزینه زندگی رنگ از طبیعت می گیرند و می ریسند و می بافند. در واقع برخلاف گذشته که فرش قشقایی را ذوق و هنر می بافت امروز این فرش را فقر می بافد.

به گفته بهنام محمدی کشکولی، کارشناس دستبافته های قشقایی با این که فرش ها غالبا از رنگ های گیاهی تهیه می شود و بسیار بادوام است اما هیچ حمایتی از این نوع فرش نمی شود
به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی، وی افزود: در حالی که تمامی بافنده های این دستبافته ها زنان هستند و با استفاده از دارهای افقی که بسیار بافت پرزحمتی است ـ به طوری که هر بافنده در ماه تنها تا ۵ / ۱ متر می تواند ببافد و دستمزد آن ۴۰ تا ۵۰ هزار تومان است ـ دیگر انگیزه ای برای بافت باقی نمی گذارد. در این میان واسطه ها با قیمت پایین از بافنده ها می خرند و با قیمت هنگفتی به تاجرها می فروشند. البته در این میان تاجرها با گذاشتن نمایندگانی در منطقه و دادن طرح و نقشه و پرداخت حداقل دستمزد فرش را تحویل می گیرند که بارها هم اتفاق افتاده که بافنده به دستمزد خود نرسیده است. در حال حاضر تنها حمایتی که از این قشر شده دادن کارت بافندگی به آنها بوده است.
محمدی با اشاره به این که متولی بافت های داری صنایع دستی و متولی فرش و دستبافته ها وزارت بازرگانی و مرکز ملی فرش است، ادامه داد: با توجه به این که متولی فرش ۲ نهاد قدرتمند هستند ولی هیچ گونه حمایتی از تولیدکننده نمی شود. این در حالی است که تولیدکننده و فروشنده و بازاریاب باید به طور مجزا ولی مکمل هم در کنار یکدیگر قرار بگیرند.
وی افزود: اکثر دستبافته های استان فارس (قشقایی)در حاشیه بافته می شوند و هیچ کارگاه متمرکزی وجود ندارد. هر کس در خانه خودش می بافد و بافنده ها برای گرفتن تسهیلاتی اندک باید از روستا به شهر بیایند که این شرایط برای آنها تنها مستلزم هزینه است.
غلامرضا حیدری، مدیر تولید یک موسسه تولید و فروش نیز در خصوص چرخه دلال گری و واسطه گری و بازاری شدن فرش فارس گفت: چرخه دلال گری و واسطه گری از نقطه ای شکل می گیرد که بافنده مواد اولیه را می خرد که کیفیت آن مشخص نیست و با واسطه گری فرش چند دست می چرخد. در همین چرخه تولید به دلیل عدم نظارت صاحبان اصلی بر کیفیت و تولیدات فرش تاثیر منفی می گذارد.
وی افزود: مراکز تهیه مواد اولیه تعهد کافی به فرش ایران ندارند و از هر رنگی استفاده می کنند به طوری که اصالت فرش ایرانی رعایت نمی شود در حالی اگر کار به دست شرکت هایی خصوصی که تعهد به فرش ایران دارند سپرده شود با استفاده از بازاریاب های بین المللی اطمینان خاطری را برای مصرف کننده و تولیدکننده بوجود می آورند.
حیدری درخصوص ارگان های حمایتی فرش قشقایی یادآور شد: هم اکنون ۲ نوع حمایت از ۲ نهاد وجود دارد: مرکز ملی فرش که با دادن کارت بافندگی و وام کمترین حمایت را انجام داده است و دیگر بخش خصوصی. در حال حاضر ۱۵ هزار بافنده توسط شرکت های بخش خصوصی تحت پوشش قرار گرفته اند.
در حالی که بالغ بر ۲ میلیون جمعیت عشایری در استان فارس وجود دارد و اکثر بافت های فارس عشایری است اما هنوز هیچ موزه ای در این شهر وجود ندارد و دستبافته های فارس و فرش های قشقایی که بین ۱۳ تا ۱۵ رنگ در آن به کار برده می شود نگهداری و به نمایش گذاشته شود. البته به استثنای حمام تاریخی وکیل که چند تا گبه بافت قشقایی گذاشته شده و هیچ پیامی را در برندارد.

#

اشتراک این خبر در :